واكنش‌های مسولان و همكاران سينمایی باعث شد تا به فكر طرح و ايده‌ای بيفتم كه مدتی بود ذهنم را مشغول كرده بود و انگار دنبال موقعيت مناسبی برای مطرح‌كردن آن مي‌گشتم.

افسوس و صد افسوس كه اين امكان با مرگ يكی از بهترين‌های سينما پيش آمد. ایده‌ای که البته پیش از این در ذهن چند تهیه کننده خوب سینما هم جریان یافته بود. طرح كلی و اصلی اين است كه كاری كنيم كه اهالی سينما از هر رشته و حرفه و صنفی در كاري كه انجام مي‌دهند به حق و حقوق واقعی‌تر و مطلوب‌تری برسند. وقتی مردم عزيز و علاقمندان و سينمادوستان كشورمان به هر دليل به فيلمی كه ساخته شده توجه نشان مي‌دهند و با تماشای آن فيلم و صف‌بستن جلوی گيشه‌های سينما آن فيلم را از بقيه توليدات سال متمايز مي‌كنند، بايد بخشی از محصول و درآمد آن فيلم خاص به همه عواملی كه در به ثمر رساندنش نقش داشته‌اند تعلق بگيرد.

دستمزدهای اوليه و مشخص عوامل هر فيلم به كنار، بايد در مورد فروش‌های ويژه و سودهای حاصل از اكران فيلم‌هايی كه در رده‌های بالای جدول فروش هستند، سهم ويژه‌ای به دست‌اندركاران آن تعلق بگيرد. تهيه‌كنندگان و سرمايه‌گذاران هر فيلم مي‌توانند به همه كسانی كه در ساخت و توليد فيلم نقشی بر عهده داشتند، به عنوان شريك‌هايی هر چند كوچك نگاه كنند كه در صورت سودهی محصول، به درصدی محدود و مشخص از سود فيلم دست پيدا كنند. منظورم البته فقط افراد اصلی گروه تولید نیستند.

امیدوارم این طرح شامل تمام افرادی که نقش‌هایی، هر چند ظاهرا کوچک در ساخت یک فیلم دارند؛ بشود. به گونه‌ای که تک تک عوامل تولید یک فیلم را در برگیرد. اين طرح كلي برای عملی‌شدن و رسيدن به نتيجه نياز به كار كارشناسی و تحليل اقتصادی درست و متناسب با زمان و شرايط توليد دارد. در شكل كلی و بدون عدد و رقم مشخص، پيشنهادم اين است كه در قراردادهايی كه با عوامل فيلم‌ها امضا مي‌شود، بند و ماده‌ای اضافه شود كه در صورتی كه فروش فيلم از يك رقم تعيين‌شده بيش‌تر شد، درصد مشخصی به اين دستمزدهای اوليه اضافه شود و تهيه‌كننده‌ و پخش‌كننده فيلم‌ها هم خودشان را متعهد به پرداخت اين رقم‌ها بدانند و به آن به چشم قسط آخر دستمزدها نگاه نكنند! دوستان و همكاران خبره و كارشناس سينما در بخش‌های اقتصادی مي‌توانند اين موضوع را بررسی كنند و جزئيات اجرايی و رقم‌های معقول و متناسبی براي عملی‌كردن طرح به اين پيشنهاد اضافه كنند. شخصاً در مورد اين طرح آماده هر گونه همكاری و مشورت با اهالی سينما هستم و اميدوارم دوستان فعال در بخش‌های رسانه‌ای و مطبوعاتی هم در اين زمينه قدم جلو بگذارند و با پي‌گيری و انتشار اخبار و گزارش‌هايی در اين مورد كاری كنند كه بشود هر چه سريع‌تر به اين موضوع جامه عمل پوشاند و به قراردادهای سينما اضافه‌اش كرد. به نظر من اما این طرح وقتی قابلیت اجرایی شدن خواهد داشت که از سوی هر نهاد و سازمانی که قابلیت و امکان قانون‌گذاری دارد، به صورت یک قانون دربیاید و برای سازندگان فیلم‌ها لازم‌الاجرا شود.

بياييم تا بار ديگر داغدار همكار و هنرمند ديگری نشده‌ايم و فراموشی و روزمرگی و گرفتاری روي اين موضوع سايه نينداخته، به ياری هم به نتيجه و ثمر نزديكش كنيم. گمان نمي‌كنم كارشناسی درباره فروش سودآور هر فيلم در حال حاضر كار سختی باشد و از طرف ديگر رسيدن به رقم معقولی براي اضافه كردن به دستمزد عوامل توليد يك فيلم پرفروش هم همين‌طور. مطمئن هستم كه در اين صورت، همه با عشق و علاقه و كوششی بيش‌تر از قبل سراغ كارها مي‌روند و هر كس به سهم خودش تلاش مي‌كند تا فيلم به شكلی به نمايش عمومي برسد كه فروش آن بتواند رقمی را به دستمزد اوليه آن‌ها اضافه كند. اگر به سينمايی پويا و تماشاگرپسند فكر مي‌كنيم، بايد چنين فرصت‌هايي را از دست ندهيم و چنين موضوع‌هايی را با جديت و تلاش پي‌گيری كنيم.

بی شک متوليان و مسوولان سينمايي هم از اجرايی شدن چنين طرحی كه نتيجه‌اش گشايشی هر چند كوچك در اوضاع اقتصادی و معيشتی دست‌اندركاران سينمای ايران خواهد بود، نگاه مثبت و موافقی دارند و به سهم خودشان برای رسيدن به نتيجه مورد نظر اقدام خواهند كرد.

پس به اميد رسيدن به اين موقعيت و چشم انتظار طرح‌هايی مشابه اين مي‌مانيم تا سينمای ايران هر روز بهتر و بيش‌تر به طرف حرفه‌ای شدن و توجه به وضعيت اقتصادی نيروهای عاشق و كم‌توقع خود حركت كند...