همه ما خبر داريم كه بعضی همكاران‌مان در چه حال و روزي زندگي مي‌كنند و در چه شرايطی زنده‌اند، اما ما و شما هر كدام كه فرصت و امكانی برای ياری و توجه و دستگيری داشتيم، چه‌قدر به اين موضوع توجه داريم؟ خسرو شكيبايي هنرمند شاخصي بود كه هنرش در زمان حياتش قدر ديد و تحسين شد.

منظورم از اين حرف‌ها، نگاه و توجه به آن دسته از همكاران و سينماگرانی است كه همين لحظه نياز به همياری ما دارند تا بيش‌تر و بهتر زندگي كنند.

مردم هنردوست و هنرمندان و دوستان خسرو شكيبايی در زمان مرگش و در مراسم تشييع و تدفين اين عزيز سنگ تمام گذاشتند تا معلوم شود قدر او را مي‌دانستيم، ولي برای خيلی از زنده‌ها هنوز مي‌شود خيلی كارها كرد كه بعدها در نبودشان بتوانيم سرمان را بالا بگيريم و بگوييم هنرشان را در زمان حيات هم شناختيم و گرهی از كارشان باز كرديم.

خبرها و تصاوير حضور انبوه مردم و هنرمندان در خانه داغديده خسرو شكيبايي حتماً باعث تسلای خاطر بازماندگان است، اما آيا خبر داريم كه خانه‌هايی هم هست كه هنرمندان ديگري اكنون در آن زندگی مي‌كنند كه قطعاً حضور در آن خانه‌ها مي‌تواند به همين اندازه نشان‌دهنده هنردوستی ما و علاقه و محبت ميان همكاران و دوستان سينمايی باشد.

جاي افسوس است اگر چند وقت بعد ناچار باشيم براي تسليت به آن خانه‌ها هم برويم و در سوگ آن عزيزان شمعی روشن كنيم يا به هم خبر بدهيم كه جلوي خانه‌شان شام غريبان بگيرند و در مراسم ختم‌شان سنگ تمام بگذاريم.

حالا كه داغدار درگذشت عزيزي هستيم، خوب است كه به فكر بيفتيم و قبل از رسيدن خبر تلخ بعدی كاری كنيم كه حتماً تاثيرش از حضورمان در تدفين آن‌ها بيش‌تر خواهد بود. آن‌ها را دريابيم كه امروز به حضور ما نياز دارند و فردا و فرداها برای آن‌ها دير شده باشد. به همين خاطر دلم مي‌خواهد حالا كه به بهانه نوشتن از خسرو شكيبايي گرانقدر فرصتی پيش آمده، نام و يادي هم از اين بزرگان بكنيم و با يك برنامه‌ريزی درست و همياری به‌موقع نگذاريم در زمان حيات‌شان تنها و گرفتار بمانند.

اهالی سينما مثل افراد يك خانواده از مشكلات و مسائل هم خبر دارند و مي‌شود به سادگی فهرستی تهيه كرد و طرحي ريخت تا اين مشكلات حتی به قدر ذره‌ای كم‌تر شود.

پيشنهاد مي‌كنم حالا كه اين قرعه شوم و تلخ به نام خسرو شكيبايي افتاده، نام و ياد و خاطره دوست‌داشتنی او را بهانه چنين كارهايی بكنيم و بنيادی به نام و يادش براي اهالی سينما و تئاتر و تلويزيون تشكيل بدهيم و كاری كنيم تا خيلی از آن‌ها به بخشي از حقوق طبيعي و در خور لياقت و هنرشان برسند. شايد اين موضوع بتواند تلخی غم فقدان شكيبايی نازنين را ذره‌ای كم‌تر از اين كه هست كند...

اين روزها برای سينمايی‌ها همه‌اش با ياد خسرو شكيبايی گذشت. اگر چنين طرحی به اجرا دربيايد، نام او هم براي هميشه فقط يادآور درد و غم از دست‌دادن‌ها نخواهد بود. شايد در اين صورت باشد كه اين چند سطر هم پيش از اين كه به مرثيه‌خواني بگذرد و تمام بشود،

فرصت و امكان شروعی براي همت‌های بلند كسانی بشود كه امروز در موقعيت حرفه‌ای مناسبی هستند و مي‌توانيم در كنار هم طرح همياری اهالی سينما را با ياد و نام هميشگی خسرو شكيبايی برپا كنيم